Dragon Age to gra o szalenie smutnej i trudnej historii powstania, która przyczyniła się do upadku i zamknięcia studia BioWare w 2026 roku.
Oficjalny trailer
Dragon Age: Veilguard miało być inną grą
Anthem nie było jedyną produkcją silnie nastawioną na elementy live service. Dragon Age: Veilguard, wydany w Polsce z podtytułem Straż Zasłony, pierwotnie zapowiedziany został jako Dreadwolf i miało być nastawionym na sieciowe zmagania tytułem.
Prace nad grą pierwotnie ruszyły już w 2017 roku, ale przez wiele lat projekt pozbawiony był doświadczonych producentów i w zespole panował kompletny chaos. Produkcji nie ułatwiał fakt, że pracownicy byli często przenoszeni do pomocy nad Anthem, które również było w trudnym położeniu.
Electronic Arts również nie ułatwiało pracy. Zamiast przesunąć raz datę premiery np. o dwa lata, zespół dostawał tylko kilka miesięcy, co nie pozwoliło na spokojną ocenę stanu produkcji i dopracowanie jej.
Po 3 latach rozwoju zapadła decyzja, by z Dragon Age 4 zrobić doświadczenie dla pojedynczego gracza. Efekt ten jest odczuwalny w grze, co często było podkreślane przez samych graczy. Gra pozbawiona została głębszej fabuły a mapy przypominają multiplayerowe areny.
Dragon Age: Veilguard zostało zapamiętane głównie przez LGBT
Bioware od czasów pierwszych Baldur's Gate z szacunkiem podchodziło do społeczności LGBT. Wątki te były zawsze umiejętnie wplecione w historię i miały swoje fabularne uzasadnienie. Ten balans został doceniony między innymi w serii Mass Effect.
Najnowsza odsłona Dragon Age została uznana wręcz za manifest. Wystarczyła jedna nieumyślnie zatwierdzona odpowiedź na początku gry, by gracz do końca rozgrywki zmagał się z zaimkami Onu/Jenu, co powodowało frustrację. Długie monologi postaci na temat społeczności LGBT traktowane były niczym manifest, doprowadzając do bojkotu produkcji.
Dragon Age: Veilguard sprzedał się w efekcie bardzo słabo. Ostatnie publiczne informacje donoszą o zaledwie 500 000 egzemplarzy.
Fabuła gry
Czwarta część produkcji dzieje się po wydarzeniach przedstawionych w Inkwizycji i dodatku Intrus. Jeden z naszych towarzyszy, Solas, okazał się Straszliwym Wilkiem. To potężna istota, która stworzyła kiedyś Zasłonę oddzielającą fantastyczny świat od pustki będącej domem dla demonów. Solas wierzy, że połączenie obu światów przywróci dawną potęgę elfią, ignorując fakt, że doprowadzi to do zagłady obecnego świata. Naszym celem jest oczywiście powstrzymać jego zapędy.
Oprawa audiowizualna
Grafika i udźwiękowienie gry były bardzo chwalone. Przedstawiony świat był spójny i szczegółowy, chociaż konstrukcja map została przeniesiona z gry, która pierwotnie miała być tytułem live service. Muzykę skomponował sam Hans Zimmer, który umiejętnie łączył elementy z poprzednich części, wnosząc swoją interpretację.
Z punktu widzenia kolekcjonera
Dragon Age z pewnością zostanie zapamiętane, lecz nie w taki sposób, o jakim marzyli producenci. Mimo wysokich ocen krytyków gra spotkała się z chłodnym, by nie powiedzieć zimnym przyjęciem przez graczy, którzy na ogół zgodnie przyznali, że nie jest to tytuł godny poświęconego mu czasu. W mojej ocenie jest znacznie więcej gier fantasy RPG, które są warte ogrania.
Komentarze